Een dieet voor mensen met chronische darmziekte, een uitkomst of een valstrik?

dieet-uitkomst-of-valstrik

Afgelopen zomer zat ik samen met een vriendin op het terras aan het water. Gelukkig was het niet bloedheet; met een zonnetje en ongeveer 20 graden is het heerlijk genieten. Een goed moment om weer eens bij te praten.

Mijn vriendin heeft ook de ziekte van Crohn en dus is onze gezondheid standaard onderwerp van gesprek. Ze vertelde dat ze vorig jaar had meegedaan aan een speciaal voedingsprogramma voor mensen met IBD. 

Voeding en de ziekte van Crohn zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden natuurlijk. Onderzoeken wat het effect van verandering van voeding is op je ziekteverloop is dus ook heel logisch. 

Een dubbel gevoel

Toch had ze een dubbel gevoel overgehouden aan dat voedingsprogramma. Ja, de recepten waren over het algemeen lekker en ook nog eens eenvoudig te maken, ook niet onbelangrijk. En ook nu, meer dan een half jaar later, maakt ze een aantal recepten nog regelmatig. 

Maar tegelijkertijd merkte ze dat die focus op eten – en dan vooral op alles wat ze níet mocht eten – haar soms het gevoel gaf dat het haar eigen schuld was als ze toch weer last kreeg van buikpijn. Want foei, ze had zich niet honderd procent aan het dieet gehouden. 

Buikpijn? Eigen schuld, dikke bult.

Net zoals mensen een oordeel hebben over die iets te zware dame die in de zomer op het terras een ijsje met wel drie (DRIE!!!) bolletjes zit te eten. Je hoort het ze al denken: ‘dat doe je toch niet als je zo dik bent?! Ga maar een komkommer knagen, dat is beter voor je!’

Zo voelt het ook voor haar wanneer ze voor de vrijdagavond een keer pizza’s bestelt. ‘Ja maar dat mag jij toch niet eten? Daar word jij toch ziek van?’ Als ik zelf een euro had gekregen voor iedere keer dat mij die vraag gesteld is, dan had ik nu een leuk spaarpotje gehad!

Alsof het onze eigen schuld is als we ziek worden. 

Maar dat is dus net het lastige aan een darmziekte. Waar de een ziek van wordt, dat kan de ander prima verdragen. En wat ik vandaag zonder problemen kan eten, gaat een volgende dag met de snelheid van een intercity door mijn darmen heen. 

De maakbaarheid van je ziekte

Ik zeg niet dat wat je eet totaal geen effect op je ziekteverloop heeft. Natuurlijk zijn er wel een aantal ‘basisregels’, die net zo goed voor mensen zonder een spijsverteringsprobleem gelden. Maar van een bakje friet heb ik meestal minder last dan van een salade, terwijl dat laatste beter voor me zou zijn. 

Ik geloof er dus niet in dat je met voeding je ziekte helemaal onder controle kunt krijgen en dat je ziekte dus 100% ‘maakbaar’ is. Dat zou betekenen dat een opvlamming van je ziekte je eigen schuld zou zijn. Wél geloof ik dat experimenteren met je voeding, echt luisteren naar je lijf en observeren wat er met je lijf gebeurt heel goed voor je is. Dat kan heel veel effect hebben. Maar het biedt geen garanties.

Je hebt met je doen, denken en voelen echt wel invloed op je ziekteverloop.  Maar dan nog zal het de ene dag beter gaan dan de andere dag. Want de ene dag is de andere dag niet. Er speelt zoveel meer. Ook is er nog zoveel onbekend over chronische ziektes zoals Crohn. 

Een oproep voor gezond verstand

Eigenlijk is dit blog dus een oproep voor gezond verstand; onderzoek vooral bij jezelf wat jij goed kunt eten en wat niet. Maar accepteer ook dat niet iedere dag hetzelfde is en dat er dus altijd momenten zijn waarop je spijsvertering toch anders reageert dan je verwacht had.

Ik ben heel benieuwd hoe jij hiernaar kijkt. Laat het me weten!

6 comments

  1. Vond het fijn om dit artikel te lezen, voel me een keer echt goed begrepen. Ervaar precies hetzelfde. Zelf heb ik de ziekte collitus ulcerosa. Idd is het bij mij per dag/per week/per maand verschillend waar ik tegen kan. Ik heb gewoon geen puf om een dieet te volgen, te vaak heb ik ervaren dat het geen verschil maakt….

    1. Margot van Zon

      Hoi Carla, wat fijn dat het je aanspreekt omdat je het zelf ook zo ervaart. Als je merkt dat dat wat je eet niet een van de knoppen is waar je aan kunt draaien om je beter te voelen, richt je dan ook vooral op andere dingen. Je kunt je energie tenslotte niet aan alles tegelijk besteden. Zeker niet als je CU hebt.

  2. Inderdaad fijn om te lezen. Van jongs af aan heb ik producten waar ik slecht tegen kan. Dus is het voor mij niet vreemd. En om eerlijk te zeggen laat ik sommige mensen maar praten als zij het zo goed weten. Ik leg het vaak niet eens meer uit. De een heeft reuma, de ander crohn en ik heb colitis ulcerosa, zusje van crohn. Bij de ene werkt het goed om bepaalde voedselporducten uit te sluiten, bij de ander werkt het niet. En toch heb ik soms inderdaad mijn onzekerheden terwijl ik alweer 57 jaar ben en ruim 50 jaar met dat bijltje aan het werk ben.

    1. Margot van Zon

      Hoi Anita, dankjewel voor je open reactie. En dat is al een lange tijd om CU te hebben. Je weet waarschijnlijk niet beter meer en kent je lichaam goed. Maar dat maakt de onzekerheden niet minder helaas.

  3. Herkenbaar! Ik heb dat ook dat een bakje friet soms minder problemen oplevert dan die gezonde salade… Ik ben het deze weken weer aan het proberen. Een dagboek bijhouden van wat ik eet en welke buikklachten ik heb. Na 2 weken schreef ik in mijn dagboek: JA! En welke klachten komen nu van het eten en welke van stress, een slechte nacht, het koudere weer, die aanvaring met mijn man? Het is zo’n samenspel.
    Toch ga ik nog even door. Een aantal basics werken wel – helemaal geen alcohol, geen zachte kazen, fruit niet combineren met iets anders en niet na 20 uur eten.
    Het valt op dat de voedingsdeskundige die mij een advies gaf een maand geleden in hokjes denkt – ook zij wil mij zo graag helpen. De ene dag is gewoon de andere niet. Dat kan alleen ik zelf voelen en bepalen.
    Intussen is mijn buik mijn liefste graadmeter. Altijd bereid om het mij te vertellen als ik tegen een grens aanloop of er al overheen ben gegaan….

    1. Margot van Zon

      Hoi Marije, dankjewel! Het is inderdaad een ingewikkeld samenspel van gezondheidsfactoren, externe factoren en je karaktereigenschappen. Fijn dat je in ieder geval wat basisregels ontdekt hebt die voor jou werken. Wat mooi ook wat je zegt over je buik, dat het je LIEFSTE graadmeter is. Je geeft mij weer inspiratie daarmee om een keer een blog over te schrijven :-).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *